چگونه فراموشت کنم تو را ، که از خرابه های بی کسی به قصر سپید عشق هدایتم کردی
عاشقی بی قرار و یاری با وفا برای خویش ساختی / آهو بره ای شدی که دوستی گرگ را پذیرفتی
و برای اشکهای او شانه هایت را ارزانی داشتی / و با صداقت عاشقانه ات دلش را به دست آوردی
چگونه فراموشت کنم تو را ، که سالها در خیالم سایه ات را می دیدم / و طپش قلبت را حس می کردم .
و به جستجوی یافتنت به درگاه پروردگارم دعا می کردم ، که خدایا پس کی او را خواهم یافت .

چگونه فراموشت کنم تو را ،
که همزمان با تولدت در قلبم همه را فراموش کردم .
برایم تمامی اسمها بیگانه شده اند و همه خاطرات مرده اند .
دستم را به تو می دهم قلبم را به تو می دهم . فکرم را نیز به تو می دهم .
بازوانم را به تو می بخشم ، و نگاهم از آن توست ، و شانه هایم که نپرس .
دیگر با من غریبه اند و تمامی لحظات تو را می خواهند و برای عطر نفسهایت دلتنگی
می کنند .